244

243

Raz zapomniałam, teraz uczę się na pamięć tej ironii losu.

Miles gra, a ja myślę. Usuwanie z pamięci innego obcego nieistniejącego – czas, start. Zatrzymanie czasu mogłoby być dobre faktycznie.

242

241

Pomysłowość i pomyślność – mój świat kręci się wokół dwóch wyrazów.

240

miasto niby to samo

lecz skąd tu tyle kolorów

239

238

Może przyszedł ten moment, to już. Walizka spowszedniała. Nie mam siły zapełniać jej czymkolwiek oprócz kształtów chmur, smaku jabłka z cynamonem i fraku naiwności.

A może nie.